Over mij

Mijn foto
Mijn naam is Tanja Goed Ik ben 3 Februari 1961 geboren in Dordrecht. Ik kom uit een gezin van 10 kinderen, waarvan ik de jongste van de meisjes bent. Ik heb zelf 3 kinderen (jongens) Ik heb Copd gekregen toen ik 40 Jaar was. Mijn vader is overleden aan uitgerekte longen(zo noemden ze het toen) Hij is 61 jaar geworden. Mijn moeder is ook overleden, aan kanker maar had ook Copd. Ik sta sinds 27 juli 2011 op wachtlijst voor een dubbele longtransplantatie. Ik gebruikt 1 liter zuurstof per minuut 24 uur.

dinsdag 29 november 2016

Hier weet een berichtje van mij.
Ik zie dat het zo'n 2 jaar geleden is dat ik mijn laatste bericht heeft geschreven.
In die 2 jaar is ook best heel veel gebeurd. Zo ben ik verhuisd waar ik heel veel spijt van heeft trouwens, maar dat is niet meer terug te draaien.

Ik ben daardoor wel erg achteruit gegaan en kreeg last van heimwee naar mijn huis, mijn buren, en mijn omgeving. Het voelde bijna het zelfde als iemand te moeten missen.

Ik ben ziek geworden...geestelijk vooral waardoor ik ook niet meer kon eten, dus ben veel afgevallen en kwam vanuit het ziekenhuis in een verpleeghuis terecht om te revalideren.

Daar bleef ik afvallen en daar werd ik nog depressiever dan dat ik was. Mijn tijd zat erop dus werd weer naar huis gestuurd.
Thuis at ik helemaal niet meer en kon niet meer rechtop zitten zo slap was ik.

Mijn oudste zoon kwam, en die schrok zo erg dat hij mijn Longverpleegkundigen heeft gebeld en gezegd dat het dus echt niet goed ging!
Ik had haar trouwens dagelijks aan de telefoon gehad en huilend gezegd dat het niet goed ging.

Uiteindelijk kwam ik weer in het ziekenhuis terecht en kreeg zonde voeding. Nou.....dat is dus vreselijk! Ik had door de spanning ook nog eens een Globes keel opgelopen dus dat slangetje zat zo te irriteren. Zonde ging eruit en kreeg 6 grote flesjes bijvoeding die ik leeg moest drinken en moest ook nog bij eten.

Je kan begrijpen dat dat bijna niet lukte..maar wilde zeker geen zonde meer!
Op een gegeven moment kwam maatschappelijk werk en Longverpleegkundigen dat ik niet meer thuis kon wonen dus werd een verpleeghuis gezocht en kwam in het zorghotel Swinhoven terecht.
Daar zit je dan, 54 tussen de bejaarden. Ik ben na enige tijd zelf naar huis gegaan...gelukkig had ik mijn huis nog.

Toen ik echt bijna geen uitzicht meer zag kreeg ik de vechtlust om weer door te gaan. Ik heb veel gehuild en wilde ook niet meer verder want het is zo zwaar om dit alles te doorstaan als je er alleen voor staat.

Ik kreeg langzaam aan de eetlust weer terug en was weer goed bezig. Ik kreeg had veel last van druk op m'n borst en op een andere manier benauwd. Transplantatie team hebben bloed onderzocht en zag er niet goed uit dus kreeg ik een hartcatheterisatie. Er werd gelijk een stemt geplaatst want mijn kransslagader zat verstopt. Dus werd ik een half jaar niet transplantabel gezet ivm de bloedverdunners.

Ik stond weer transplantabel en ben weer m'n best gaan doen met trainen en eten. Tot ik een hernia kreeg! Wat het ik een pijn gehad...En weer werd ik niet transplantabel gezet tot het over was.
Het heeft bijna 3 maanden geduurd.

Het Erasmus gaf mij ondertussen aan dat ik niet hoefde te rekenen om snel getransplanteerd te worden. Weer kreeg ik het zwaar door dit bericht.
Er werd gesproken over Groningen....voor de ventielen.
Dus heb ik een ct scan en een bodybox onderzoek gedaan en dat is opgestuurd naar Groningen.

Nu kan ik in december komen voor de onderzoeken.
Ik hoop zo dat dit voor mij iets goeds gaat doen.
Ik ben al blij met een beetje meer lucht.

Iedereen die ik ken, en op de wachtlijst stond is getransplanteerd.....behalve ik.
Ik hoop toch zo dat het voor mij ook een keer zo zal zijn.

Mijn leven is zo minimaal. Iedereen loopt weg..
Ik ben niet eenzaam......maar alleen.

Gaan jullie duimen/bidden voor mij wat betreft Groningen?

Tot mijn volgende bericht.

PS
Mijn blog ziet er niet meer leuk uit, ik heb per ongeluk dingen weggehaald, en kan het zelf niet veranderen,maar daar ga ik naar zoeken.

dinsdag 3 juni 2014


Hier weer even een berichtje van mij.Ik kreeg mailtjes over dat mijn blog dichtstond.
Dat klopt, ik had even geen niks te melden.



Nu wel, ik ben 6 dagen opgenomen geweest, en nu vanaf afgelopen vrijdag weer thuis.
Ik had  het heel benauwd en hoesten, de huisarts heeft de ambulance gebeld.



Daar werd ik opgehaald met zwaailichten..
Het was ook best wel pittig, en heb het niet aan zien komen dat het zo slecht zou gaan.
De laatste tijd was ik wel benauwder, en kon steeds minder, maar dacht de verergering van de Copd.



Ik had een infectie in mijn linker long. Dus aan de Ab en pred.
Het gaat nu nog niet erg goed maar vind het heerlijk dat ik weer thuis ben.



Ik krijg persoonlijke verzorging omdat het op het moment even niet gaat.
En dat is moeilijk....vind ik..maar ik geef me over ik heb geen keus.



Van veel mensen krijg ik hulp in mijn omgeving. Ik ben zo gezegend met zoveel lieve mensen om me heen. Dat maakt echt veel goed.



Ik heb ook veel kadootjes gekregen en kaartjes en berichtjes...heel fijn al die belangstelling.



Thuis is alles op rolletjes gelopen, mijn oudste zoon heeft echt super veel voor mij gedaan samen met zijn vriend. Super lief!



Nu is het aansterken, en hopen dat ik weer kom waar ik was. Maar dat zal wel niet zo zijn zeiden ze in het ziekenhuis. Ik moet nu ook de beademing kap op de dag op omdat ik het anders niet trekt.



Het heeft de tijd nodig denk ik, en heb er vertrouwen in dat het weer goed komt.



Dit was het weer even voor zover...
Bedankt voor jullie berichtjes en kaartjes/kadootjes



Liefs Tanja

woensdag 26 maart 2014

Bezoekje Erasmus

Afgelopen Donderdag naar het Erasmus geweest. 
Ik had daarvoor al een brief gekregen waarin stond 
          dat per April2014 de Las lijst ingaat.

Ook kreeg in brieven dat ik onderzoeken moest ondergaan,
zoals een longfunctie, hart echo, bloedgas prikken, bloed prikken,
en de looptest had ik mee genomen.

Looptest was 190 meter in 6 minuten dus dat was achteruit gegaan.
De hart echo was goed, en bloed uitslagen krijg ik nog.

Gesprek gehad met de arts, en die kwam terug op wat hij vorig jaar 
tegen mij had gezegd ("ik hoop je volgend jaar te transplanteren")

Mijn scoren op de LAS lijst is ongeveer 31, daar begin iedereen mee
zei hij. Als de bloeduitslagen iets laten zien zou ik punten gaan scoren.

Ik was héél erg teleurgesteld, want ik stond vrij hoog op de lijst van het Erasmus.
Ik liet alleen de urgente voor mij gaan (wat normaal is), dus was er bijna.

Nu ben ik zo veel gezakt.....
Wat een teleurstelling! ik ben totaal mijn motivatie kwijt om vol te houden.
Ik vroeg hem wat mijn vooruitzichten zijn.
En hij kwam weer met dat hij ziet dat ik aan de (keel)beademing kom te liggen
en mij dan urgent kan gaan zetten.

Ik moest erg huilen, wat een vooruitzicht! Dit kwam heel hard aan voor mij.
Daar kon ik het mee doen, wat een rot en naar gevoel..bah!

Ik ben heel verdrietig naar huis gegaan.

Die keel buis beademing ga ik niet aan beginnen. Daar stem ik niet in mee.
Ik wil best ver gaan, maar dat doe ik niet.

Ik leg het dan in Gods hand.

vrijdag 28 februari 2014

Mijn verjaardag weer achter de rug.  
Het was heel gezellig en al mijn jongens waren er.
Ik ben heel erg verwend met mooie kado's,
 maar het belangrijkste vond ik dat ze er allemaal waren.

De oudste heeft voor hij wegging af gewassen, en opgeruimd.
Zo was er net of er niemand geweest was.
Zo lief...

Ik heb ook vele mooie kaarten gekregen van de opkikkers.
Waarvoor mijn dank!
Zulke mooie en lieve woordjes dat doet je goed.

Ik ben nog aan het trainen, en de ene keer lukt het 
de andere keer helemaal niet.
Het lopen kost me heel veel energie.

Gelukkig heb ik sterke beenspieren,
dus kan ik vrij lang staan, maar voor de rest
is  het knudde!

Ik doe de was in het weekend omdat de stroom dan goedkoop is.
Zondags na de kerk ben ik helemaal op!
Dan kan ik s'maandags met moeite sporten.

Aan zulke dingen kan ik voelen dat het minder word.
En dat doet pijn, ook al laat ik dat niet merken.

Maar we houden vol!

Ik ben veel aan het haken en heb een faceboek pagina.

Ik zou het leuk vinden als jullie hem eens bezoeken.
Vergeet dan ook niet te liken!!
Zo zie ik dat hij bezocht word.
https://www.facebook.com/pages/Gehaakt-met-liefde/476425695803002?ref=hl#

Net als deze blog.;)

Ik zal het leuk vinden als jullie een berichtje achter laten 
als jullie op mijn blog zijn geweest.

 Eris de laaste maand weer een lotgenootje getransplanteerd.
Geweldig Dini!! Veel Beterschap!

Dit was het weer voor deze keer.

Lieve groetjes van mij.



zaterdag 15 februari 2014

Spam

Beste blog lezers.
Ik heb helaas erg veel last van spam berichten.
Daarom is het niet meer mogelijk om Anoniem op mijn blog te kunnen reageren.

maandag 3 februari 2014

 Vandaag mijn verjaardag.

Hier weer even een berichtje van mij. Ik kreeg zelfs een bericht in mijn mailbox of het blog nog wel bestond. Ja ik ben er nog steeds..gelukkig!
Maar had de laatste  tijd niet echt veel te melden.

Meestal sukkel je maar door, en dan hoop je maar stabiel te blijven.
Gelukkig is alles rustig en zo kom ik hopelijk ook zonder griep de winter door.
Ik heb toch best wel een goede weerstand, en daar doe ik ook alles voor.

Ik ben de laatste maanden een paar mensen kwijtgeraakt, wat toch best enorm veel pijn 
hebt gedaan. Maar ik heb er ook weer hele lieve mensen bij gekregen.
Soms denk je dat je over een bepaald verdriet niet heen komt, maar je word er sterker van.

Maar het gemis blijft en leuk is het niet!

Ik hoop dit jaar getransplanteerd te worden.
Dat waren de woorden van mijn longtransplantatie arts "ik hoop je volgend jaar te transplanteren" Dus dat geeft wel hoop!

De opkikkers wil ik bij deze bedanken voor de lieve mooie kaarten met zoveel lieve woorden.

Ook jullie als mijn blog lezers bedankt dat jullie mij volgen, en dan ook iets schrijven op mijn blog.
En van sommige zelfs post ontvangt
Dank jullie wel!.

Tot een volgend blog, duimen en bidden jullie voor mij???
Dank jullie alvast.

Liefs Tanja xxx

 



zaterdag 5 oktober 2013

Weer een berichtje.

Bobbie woont nu 4 weken bij zijn nieuwe gezinnetje.
Al die tijd heb ik dagelijks contact gehad met Bobbie's nieuwe baasje.
Nu heb ik ge zegt dat zij mij maar eens een berichtje moet sturen om 
te vertellen hoe het met Bobbie gaat.
Ik was bang dat het teveel werd voor haar.

Ik vond het zo rot dat ik elke dag een bericht stuurde, 
maar ik wilde hem nog niet helemaal los laten.
Het gaat heel goed met hem, daar moet ik op vertrouwen.

Maar het blijf moeilijk, zo ook de eerste dierendag zonder hem.
Ow wat heb ik een verdriet gehad!!
Het is een heel gemis, en dat zal niet zo maar over gaan.
Hij blijft altijd "mijn" hondje.

Maar....er is ook iets positiefs te melden.
Ik ben naar de kerk geweest.
Eerst naar een Alpha bijbel bijeenkomst.
Het sprak mij heel erg aan en ben de zondag daarop naar de kerk gegaan.

Daar is toch wel iets heel bijzonders gebeurd.
Ik voelde de heilige geest in mij komen, en vanaf dat moment
voel ik me ook niet meer alleen.

Ik ga er niet te veel over vertellen op mijn blog uit respect omdat ook mensen
die niet gelovig zijn mijn blog lezen, en daar dan misschien negatieve reacties
willen geven...en daar zit ik niet op te wachten..dus ook graag respect voor mijn keuze.

Ik voel me als herboren en heb veel steun aan mijn geloof.
Ik zing alsof er met mijn longen niks aan de hand is.
Ik loop en sta alsof ik gedragen word..

Mijn Copd is stabiel...alleen ben ik veel afgevallen...door het verdriet
kon ik niet eten. Ik heb nu Respifor om een beetje aan te komen.

Verder ben ik druk aan de haak...veel opdrachtjes..
Ik heb sinds kort een nieuwe mobiel dus moeten jullie
nog even op de foto's wachten.

Ik heb echt mega veel kaartjes op één dag van de opkikkers gekregen.
Al een tijdje af en toe één kaartje, maar nu op één dag heel veel.
De één was nog mooier als de ander met veel lieve teksten..

Dank jullie wel lieve mensen dat jullie massaal op een zelfde 
moment aan mij hebben gedacht!

Ook is er weer een lot genootje getransplanteerd!!!! Geweldig nieuws.

Marleen heel veel sterkte met je herstel en veel beterschap. 

Liefs xxx